Theeplukkers

Bekaf viel ik om 23.00 in slaap en werd 8 uur later wakker, heerlijk is dat zo’n comateuze nacht. Zeer uitgebreid Engels ontbijt erachteraan en de dag kon beginnen. Met een gids/taxi reden we eerst naar de Oak Ray tea factory dat 25 km noordelijk lag en bereikbaar over een smalle ‘slangestaart’ zoals onze gids de weg noemde. Één en al bochten en aan deze kant van Nuwara Eliya veel meer fruit en groente dat hier tegen de steile heuvels op wordt verbouwd. Veel prachtige stalletjes langs de weg en de ene na de andere tea factory waarvan de grote en imposante gebouwen hoog boven de plantages uitsteken. De Oak Ray tea factory was een wat kleinere fabriek waar de verwerking van de theeblaadjes in volle gang was te aanschouwen. Gab liep er wat doorheen en begon spontaan aanwijzingen en feedback te geven, haar rol als shiftleader invullend, “maybe a little more plukking and lessbabbeling today, ok?”. Tijd voor een koersgesprekje dacht ik nog, maar die zou even later nog volgen op de plantage.

We kregen eerst nog eenproeverij van 13 verschillende soorten thee op een balkon met uitzicht over het dal. Een goede energizer want daarna begonnen we aan de klim naar de Ramboda waterval. Het smalle pad was fantastisch mooi, wel zwaar met alle trappen en zeker de moeite waard want de waterval was met haar 109 meter hoogte indrukwekkend. Veel rotspartijen voor de klimmers ervoor en een heerlijke plek om even op adem te komen en wat met de camera te spelen. Top atttractie met aan de zijkant ook nog eens een serie kleinere watervallen. Het was er gelukkig rustig maar op de weg terug liepen er 2 grote groepen Sri Lankanen langs die met ons op de foto wilden, de waterval leek bijzaak.

Terug naar het koersgesprek en richting Nuwara Eliya. Gab spotte de tea -crew al van verre tussen de struiken op een schuine helling en wenkte de gids om te stoppen. We sprongen de heuvel op en de dagstart kon beginnen. Gab pakte een theeplukzak, zette die op haar hoofd en deed nog even goed voor hoe je de thee scheuten over je hoofd naar achteren gooit. De bedoeling is ‘in’ de zak, niet erachter. Het leverde in ieder geval mooie foto’s op en een leuk filmpje. Met m’n kleine fotoprintertje gaf ik de groep nog een aandenken, maar het plukken werd al weer snel hervat. Blije gezichten en veel gelachen, een prima dagstart.

Terug in Nuwara Eliya was het tijd voor koff…,nee nee nee, we zaten in Ceylon, hét thee centrum van de wereld, de oorsprong van Lipton, waar elke centimeter begroeid is met een theestruik, dus het werd thee. En waar kun je beter thee nippen dan tijdens een high tea in The Grand. Thee op stand, in een setting die zowel romantisch is als elegant, sjiek en stijlvol met goedgeklede obers, waar alles nog een Brits verleden uitademt, en de High Tea? Gewoon perfectie, die we afsloten met een scone die ik dipte in aardbeienjam en een precies goed geklopte Devonshire Cream.Geen idee wat dat is trouwens, maar het klonk wel goed, vind je ook niet.